Zonder telefoon had ik het niet gered

In 2005 had ik twee abonnementen met 400 belminuten. En die maakte ik iedere maand op.

Praten is dé manier geweest waarop ik het overlijden van mijn man te boven ben gekomen.

Mijn gsm heeft mij echt gered. En in 2019 nog eens.

Ik had namelijk te lang te weinig klanten en zag de impact daarvan op mijn bankrekening. Dat gaf stress.

“Bel iedere ondernemer op die je kent en voelt dat je kan helpen”, zei mijn business coach.

Mijn eerste reactie? “Ik kan toch niet zomaar bellen en dan een traject verkopen?

Natuurlijk kan dat wel was haar antwoord.

Maar je belt niet om te verkopen. Je belt om te luisteren of ze hulp nodig hebben.

Het idee alleen al gaf meer stress dan het getal op mijn bankrekening.

En toch ben ik gaan bellen.

Niet direct hoor. Ik ben eerst heel goed gaan voelen dat ik niet bel om te verkopen, maar bel om te helpen.

En zo doe ik dat nog steeds.

Als ik voel dat ik iemand echt kan helpen, neem ik pas contact op als ik een wezenlijke nieuwsgierigheid voel.

In het gesprek ga ik vooral luisteren en vragen stellen. Als ik zeker ben dat iemand hulp nodig heeft en ik kan helpen, zal ik een aanbod doen.

En het mooie is: als je vanuit deze wezenlijke nieuwsgierigheid met iemand in gesprek gaat dan stelt iemand aan jou de vraag: hoe kan jij me hierbij helpen?

Fijn he? Dan voel je echt niet meer dat je verkoopt. Dan voel je dat je helpt.

Vind jij verkopen een uitdaging? Schrijf je dan in voor de Inspirational Coffee op 11 maart en breng jouw uitdaging in om samen met andere ondernemers over te brainstormen. Samen heb je zo veel meer ideeën en oplossingen dan alleen.

Doorbreek het taboe dat je alles alleen moet oplossen en voor anderen verborgen houdt dat je met uitdagingen worstelt.

Klik op deze link om in te schrijven.